قهر آرام ویولنم.!
گاهی که نگاهم به ویولنم می‌افتد، دلم می‌لرزد…
انگار در چشمانش گله‌ای پنهان است،
انگار از من دلخور است…
از من که مدتی رهایش کردم،
از من که سکوت را جای صدایش نشاندم.
دلم می‌سوزد وقتی فکر می‌کنم شاید ازم قهر کرده باشد،
شاید دیگر نمی‌خواهد با من حرف بزند.
می‌ترسم اگر دوباره در آغوشش بگیرم،
دیگر صدایش آن‌قدر نرم و صمیمی نباشد…
می‌ترسم آرشه‌ام روی سیم‌هایش غریبه شده باشد،
می‌ترسم دلش از من سرد شده باشد.
او برایم فقط یک ساز نیست…
نفسِ آرامم است، صدای دلم،
آن تکیه‌گاهِ بی‌قید و شرطی که هیچ‌کس نمی‌فهمدش جز من.
و حالا…
می‌ترسم دلم را جا گذاشته باشم میان سیم‌هایش.
می‌ترسم قهر کرده باشد،
و من بلد نباشم آشتی‌اش دهم...💔🎻
۱۴۰۴/۰۸/۲۲ 7:35 Valora
