من،تو نیستم!
کاشکی چیزی که خودتون هستید رو به دیگران نسبت ندید.
این که میاید و میگید که اره تو توی این شرایط خوب نیستی پس پیام نمیدم.یا تو تو این شرایط عصبی ای.یا چون تیمت باخته نمیتونم باهات صحبت کنم،واقعا به ادم بر میخوره. درصورتی که هی میپرسم کی بد موقع رفتار کردم که اینجوری میگی و تو جوابی براش نداری.ولی وقتی دو دیقه دیرتر پیامتو سین میزنم چون دارم درس میخونم یا شام میخورم و تو پیاماتو پاک میکنی و بعدم میگی کلی پیام دادم ولی چون ان نشدی پاک میکنم و اگه الانم ان نشی اینم پاک میکنم خب الان روانی بودن از توعه یا من؟
اینکه اون دفعه بهت میگم اره برام دیگه فرقی نداره وقتی یه بار بهم گفتی روانی هستی و تو هم میای با منطق درمورد روانی بودن من توضیح میدی...
می بینی؟ اشکال نداره.تو بعد از اون دعوا که تر زدی تو همه چی برام تموم شدی.فکر کردی نمیتونم بیام خونتون؟یا کادوتو بهت بدم؟فکر کردی مشکل مامانمه؟نه سخت در اشتباهی چون من حتی درموردش تو خونه حرف نزدم. چون نخواستم.
وقتی اومدم گفتم دارم با یکی(تریتیوم) درس میخونم(این موضوع برای خیلی وقت پیشه) و یا درمورد پرگل صحبت کردم باهات ولی تو اون دعوا اومدی بهم گفتی اره تو دوستای جدیدی پیدا کردی و منو فراموش کردی.منو دور انداختی.اینقدر لاشیم؟واقعا؟
تمام جزوه های مازو برات میفرستم کلی کمکت میکنم کلی فایل برات میفرستم کلی راه حل که چجوری درس بخونی.ولی وقتی بهت میگم فلان چیزو بهم میدی تو خودتو میزنی به اون راه
بعد اینجا ادم لاشیه منم؟
برام تموم شدی.خیلی وقته.خودتو نشون دادی.مخصوصا وقتی اون دوستتو ادمین چنل کردی من راهمو پیدا کردم.جایگاهمو شناختم.و خداروشکر میکنم که گفتم نمیخوام ادمین باشم.چون اون موقع دوستت ادمین بود و من نمیدونستم
دوست داشتی تلاش کن برای جایگاهت چون من دیگه قدمی برات بر نمیدارم!
صرفا درد و دل*
