کجایی بچه؟
نمیدونم کجایی... نمیدونم الان پشت کدوم پنجره‌ای، زیر نور کدوم چراغی، یا شاید روی تخت یه بیمارستانی و داری با دردات می‌جنگی. نمیدونم خوبی یا نه، لبخند زدی یا باز مثل همیشه درداتو قایم کردی.
فقط یه چیزو می‌دونم... هر چند دقیقه یه بار بی‌اختیار به گوشی نگاه می‌کنم، شاید خبری ازت باشه، شاید یه پیام کوتاه که فقط نوشته باشه: «خوبم».
زود برگرد... این دنیا بدون بودنت یه جای خالیه که هیچ‌چیز پرش نمی‌کنه. هزار تا حرف نگفته مونده، هزار تا خنده که هنوز نرسیده به لب.
اگه خسته‌ای، بجنگ. اگه ناراحتی، طاقت بیار. و اگه صدای این دلشوره‌ها بهت می‌رسه، بدون یه نفر اینجا منتظرته؛ منتظر یه خبر خوب، منتظر یه «من خوبم»، منتظر خودِ تو.
فقط زود بیا... دلِ نگران، زمان را بدجور کند می‌بیند. 🤍
برچسب‌ها:
Pargol💚🌱
۱۴۰۵/۰۳/۱۷ 9:23 Valora
