من باورت دارم!
والورا!
امشب خیلی چیزا روشن شد.معلوم شد هیچ کس بهت امید نداره.هیچ کس باورت نداره.همه فکر میکنن نمیتونه.کلا ادمای دورت دو دسته ان.یا فکر میکنن نمیتونی.یا بی منطق میگن بایددد بتونی.نمیدونم شاید شما این وسط تناقض ببینید.اینکه اخر دوست داری بگن میتونی یا نه؟باید جواب بدم که مشکل فقط تو یه کلمه ست
"باید"
این کلمه کل منطق رو میبره زیر سوال!باید بتونم؟تو تونستی؟والورای من تلاششو میکنه.ولی تویی که توی زندگیش نیستی حق نظر نداری.اره شاید مادر پدرش داشته باشن ولی تو اصلا.نشستی تو خونه و دستور میدی که پزشک بشه؟چه جالب
مامان امشب تو یه جمله ش گفت شده پشت کنکور بمون.بابا هم تو یه بحث دیگه گفت اگه والورا قراره بره یه شهر دیگه تو خوابگاه...
من امشب متوجه شدم کسی بهم ایمان نداره.شاید اگه والورای همیشه بودم دنیا رو سرم خراب میشد.ولی اینبار قوی ترم.این حرفا منو اتیشی تر کرده.والورا میخواد انجامش بده.به هر قیمتی.والورا عاشق اینه که نا ممکن ها رو ممکن کنه.عاشق اینه که پوز بقیه رو زمین بزنه.پس باورش دارم که میتونه.
امشب تا همین لحظه درس خوندم.صبح هم پنج بیدار میشم.این یعنی قوی شدن والورا!
از دختر کوچولو به والورا!
درسته که هیچ کس نیست و تنهایی.درسته که کسی نیست باورت داشته باشه.درسته که تو قرن بیستم هنوز یه سری چیزا عادی نشده.نمیدونن دکتر شدن تمام ماجرا نیست(البته در صورتی که بگیم علاقه ای نداری که داری)درسته که رفتن به دانشگاه ازاد پزشکی کسر شان نیست.چون بلخره پزشکیه.درسته همه چیز درس نیست.ولی اینا رو فقط نسل تو میفهمه.نه نسل های قبل
تو هم که ادم سازشی.ادم صلح.بحث نمیکنی اعصابت خرد نشه.پس باهاش کنار میای و دنبال عوض کردن عقاید دیگران نیستی
دختر کوچولو داره بهت میگه؛والورا.
تو میتونی.من ایمان دارم.و همین باور برای تو کافیه تا انجامش بدی.چون به دیگران نیاز نداری.به گذشته ت فکر کن.تو کدوم موفقیتت بقیه بودن؟تو مسابقه شنا و فوتسال و ژیمناستیک مامان بابات بودن؟برات دست بزنن؟تو گرفتن مدرک زبانت بودن؟زمانی که رتبه برتر شدی تو مدرسه بودن؟
اونا زمانی که معدل نهاییت بالا ۱۹ شد گفتن چرا بیست نه.
پس من فقط برات کافیم نه کس دیگه
بچه!تو میتونی.نگران هیچی نباش و ادامه بده♡
